Lubliniec - Ocalić od zapomnienia

Górka zwana Liberką, lub Liberą - a znajdująca się przy skrzyżowaniu ulicy Sokoła i Karola Szaforza - dawniej wyższa i sięgająca po Lublinicę - była jednym z ulubionych miejsc, gdzie Lubliniczanie - zjeżdżali na sankach, nartach i "bele czym":) Tak to miejsce wspomina pan Otton Olczyk: "Zjyżdżołech z niyj na wszystkim, na trzewikach, tornistrze, sankach, nartach i łyżwach, a czasym na rzici. Na środku była wielko ślizgawka z lodu no i mini skocznia tyż. Kiery niy poradził podyjść z dołu pod góra, to mioł wejście awaryjne, bo szło podyść tom ścieżkom co do dzisiej jest bo była posypano hasiym", a pani Danuta Knopik dodaje: "Pan Liberka posypywal górkę popiołem, ale my i tak dawaliśmy radę i do późna spędzaliśmy tam czas". 

Górka Liberka - widok współczesny

Górka swą nazwę zawdzięcza tym, że należała do rodziny Liberków, Franciszka i Marii, którzy zamieszkiwali w budynku przyległym do górki - po stronie prawej idąc w górę drogi. Pochodzili z Olesna. I do Lublińca przybyli w latach 20-tych. Dom, w którym mieszkali został rozebrany w 2006r. Jak wspomina pan Andrzej Jerominek: "Maria Liberka zabierała swoje wnuki na górkę, m.in. moją mamę i razem z nimi z niej zjeżdżała ubrana w śląski strój chłopski".

Liberkowie przyjechali do Lublińca w 1921r. po decyzji Rady Ambasadorów w Paryżu, która Olesno przyznawała Niemcom. Wraz z Franciszkiem i Marią Liberek, do Lublińca przeprowadzili się - jego brat - Wojciech Liberek z żoną Józefą Liberkową, którzy zamieszkali przy ulicy Oświęcimskiej.